پل زدن بر شکاف‌های سیاسی | چگونه می‌توانیم دوباره با هم ارتباط برقرار کنیم

اختلافات سیاسی در حال تغذیه کردن حس اضطراب و تنهایی در جامعه هستند. آمارها نشان می‌دهند اضطراب نوجوانان در بالاترین حد خود قرار دارد و وزارت بهداشت و خدمات انسانی آمریکا «تنهایی» را به‌عنوان یک اپیدمی ملی اعلام کرده است. به‌عنوان پژوهشگری که روی نوجوانان مطالعه می‌کند، هر هفته با گزارش‌های تیراندازی در گردهمایی‌هایی که باید محیطی دلگرم‌کننده باشند، عمیقاً ناراحت می‌شوم؛ مانند بازی‌های خانگی، رقص‌های مدرسه و جشنواره‌ها. همان رویدادهایی که باید ما را به هم نزدیک کنند و حس اجتماع را تقویت کنند، به محل غم و اندوه تبدیل شده‌اند. در شمال شرقی اوهایو، جایی که من زندگی می‌کنم، این مراسم برای حفاظت از ایمنی دانش‌آموزان لغو می‌شوند. امروز صبح پسرم تماس گرفت و گفت که دو دانش‌آموز در مدرسه‌ای که تدریس می‌کند، هنگام بازگشت از یک بازی خانگی مورد اصابت گلوله قرار گرفته‌اند.

حتی رانندگان در خیابان‌ها پرخاشگر شده‌اند؛ سرعت‌های بالا، نادیده گرفتن ادب رانندگی، پنجره‌های سیاه که دیگر راننده‌ها دیده نمی‌شوند و پلاک‌هایی که اغلب مخدوش یا حذف شده‌اند. ناشناسی فزاینده باعث می‌شود احتمال رفتار بی‌توجه یا حتی ظالمانه نسبت به یکدیگر افزایش یابد. حملات تند سیاسی از هر دو طرف تنها یکی از عوامل تغذیه‌کننده این وضعیت است. زندگی ما در حباب‌های اجتماعی – چه در شبکه‌های اجتماعی، چه در محله‌ها، کلیساها و محل کار – ما را در اتاق‌های پژواک قرار داده است. یک نفر با یک نظر، بحث‌ها درباره «طرف دیگر» را از مسائل واقعی به حملات شخصی، تحقیر جسمی یا تحقیر شخصی منتقل می‌کند. وقتی باور کنیم همه موافقند، هیچ‌کس یکدیگر را بررسی نمی‌کند و گفتگوها بیشتر و بیشتر به سمت شیطنت و اهریمن‌سازی پیش می‌رود.

درس‌های تاریخی: پل زدن بر شکاف‌های حزبی

ما پیش‌تر نیز شاهد دوران‌های عمیق تقسیمات سیاسی بوده‌ایم. مک‌کارتیسم و ترس از کمونیست‌ها در دهه ۱۹۵۰، دوره‌ای بسیار ترسناک و تلخ در تاریخ آمریکا بود. در سال ۱۹۵۳، موزافر شریفی آزمایشی کلاسیک با عنوان «غار دزدان» انجام داد تا ببیند آیا کار کردن به سمت یک هدف مشترک می‌تواند گروه‌های مخالف را به هم نزدیک کند یا خیر. او این آزمایش را با پسران نوجوان در یک اردوگاه تابستانی انجام داد و مراحل آن شامل ایجاد دو گروه دلخواه، ایجاد خصومت بین گروه‌ها و سپس بازگرداندن آن‌ها با ایجاد تهدیدی مشترک بود. یافته اصلی این مطالعه نشان داد که ارتباط و هدف مشترک می‌تواند تنش بین گروه‌ها را کاهش دهد و این نتیجه در مطالعات متعدد تکرار شده است.

ساختن پل در زندگی روزمره

پیاده‌سازی این یافته‌ها به‌صورت اتفاقی رخ نمی‌دهد. الگوریتم‌های شبکه‌های اجتماعی باعث تقسیم‌بندی جامعه شده‌اند. یوتیوب هر بار که ویدیویی تماشا می‌کنیم، ویدیوهای افراطی بیشتری به ما نشان می‌دهد. فیس‌بوک، اینستاگرام و توییتر پست‌هایی را تبلیغ می‌کنند که کلیک بیشتری می‌گیرند و بی‌رحمی و نفرت حتی بهتر از مسائل جنسی می‌فروشند.

محله‌ها، کلیساها و حتی محل کار ما ما را در گروه‌هایی شبیه خودمان مرتب می‌کنند. هم‌سان‌پسندی باعث می‌شود راحت‌تر با کسانی که شبیه ما هستند ارتباط برقرار کنیم و دوستانی انتخاب کنیم که دیدگاه مشابهی دارند. اخیراً نامه‌های زیادی به ستون‌های مشاوره ارسال شده که در آن‌ها مردم حتی از ایجاد دوستی با کسانی که از نظر سیاسی «تأیید نشده‌اند»، اجتناب می‌کنند. اگر می‌خواهیم در دنیایی مهربان‌تر و لطیف‌تر زندگی کنیم، باید برای آن آگاهانه تلاش کنیم.

راهکارهایی برای کاهش تنش‌های سیاسی

یکی از روش‌های موثر ایجاد و رعایت فضاهای غیرسیاسی است. من در گروهی از موسیقی‌دانان عضو هستم که نزدیک به پنجاه سال با هم می‌نوازیم. یکی از قوانین اصلی گروه ما «بدون سیاست» است. ما درباره زندگی، موسیقی و حیوانات خانگی صحبت می‌کنیم و گرایش سیاسی هیچ‌کس مشخص نیست. ایجاد این فضا باعث می‌شود همه بتوانند راحت باشند و من استرس کمتری تجربه کنم. ما همه عشق به موسیقی را به اشتراک می‌گذاریم و احترام و ادب در گفت‌وگو حفظ می‌شود.

داوطلب شدن بر اساس علاقه مشترک نیز راهکار دیگری است. افراد مهربان زیادی حیوانات را دوست دارند یا می‌خواهند کودکان در مدارس آموزش ببینند و اهدای خون به همه کمک می‌کند. داوطلبانی که با یک هدف مشترک کار می‌کنند، اغلب نوع‌دوست و دلسوز هستند و این ویژگی‌ها فراتر از خط‌های حزبی عمل می‌کنند. یکی از بهترین دوستان من کسی است که در سیاست اختلاف زیادی با او دارم، اما ارزش‌ها و تجربیات مشترک زندگی‌ام را غنی‌تر کرده است.

یکی دیگر از روش‌های عملی، کار کردن به‌عنوان ناظر انتخابات است. به‌عنوان ناظر، افراد از دو حزب مخالف کنار هم قرار می‌گیرند تا از برگزاری انتخابات منصفانه اطمینان حاصل کنند. این کار به ما امکان می‌دهد بدون بحث سیاسی با افرادی که اختلاف نظر داریم، همکاری کنیم و متوجه شویم که اشتراکات انسانی بسیار فراتر از اختلافات سیاسی است. روز طولانی است، از ۵:۳۰ صبح تا ۸ شب، اما گفتگوهای انسانی و همکاری مشترک تجربه‌ای ارزشمند برای همه ایجاد می‌کند.

مبارزه را رها نکنید

ایجاد فضاهای غیرحزبی و پذیرش افرادی که با ما اختلاف نظر دارند به این معنا نیست که باورهای خود را کنار بگذاریم یا از آن‌ها دست بکشیم. بلکه این کار می‌تواند باعث شود مبارزه ما منطقی‌تر شود و فضای بیشتری برای یافتن اهداف مشترک که همه ما به اشتراک می‌گذاریم، ایجاد شود. پل زدن بر شکاف‌های سیاسی نه تنها جامعه را بهبود می‌بخشد، بلکه زندگی شخصی ما را نیز انسانی‌تر و با محبت‌تر می‌سازد.