تبلیغات منفی در سیاست | ضربه‌ای که بیشتر به خودِ حمله‌کننده وارد می‌شود تا به رقیب

برخلاف تصور عمومی که گمان می‌رود تبلیغات منفی در سیاست باعث تضعیف رقیب می‌شود، پژوهش‌های علمی نشان می‌دهند که این نوع حملات بیشتر به وجهه و اعتبار سیاستمدار حمله‌کننده آسیب می‌زند تا کسی که مورد حمله قرار گرفته است. جرمی ای. فریمر، استاد روانشناسی دانشگاه وینیپگ و پژوهشگر حوزه سیاست آمریکا و قطب‌بندی سیاسی، در تحقیقات خود به این نتیجه رسیده که اوضاع سیاسی و اجتماعی آنقدرها هم وخیم نیست که به نظر می‌رسد و تبلیغات منفی تاثیر معکوس دارد.

تاثیر مخرب بی‌ادبی سیاسی بر محبوبیت سیاستمداران

فریمر می‌گوید که بی‌ادبی و رفتارهای زننده‌ای که سیاستمداران در میان خطوط حزبی و در فضای سیاسی به نمایش می‌گذارند، نه تنها به خودشان آسیب می‌رساند بلکه کسانی که شاهد این رفتارها هستند نیز از آن متضرر می‌شوند. او با بررسی داده‌های نظرسنجی محبوبیت رئیس‌جمهور آمریکا در سال اول ریاست‌جمهوری و تحلیل تعداد توهین‌هایی که در شبکه اجتماعی X (توئیتر سابق) منتشر شده، دریافت که هرچقدر تعداد توهین‌ها بیشتر شود، میزان محبوبیت کاهش می‌یابد. این موضوع حتی در میان هواداران سرسخت آن سیاستمدار نیز صدق می‌کند و نشان می‌دهد که حملات زشت و بی‌ادبانه به هیچ عنوان به افزایش حمایت کمک نمی‌کند.

پیامدهای گسترده تبلیغات منفی در سیاست

بی‌ادبی سیاسی علاوه بر آسیب به وجهه سیاستمداران، پیامدهای گسترده‌تری دارد؛ از جمله دور شدن مردم از نظام سیاسی، افزایش بی‌اعتمادی به سیاستمداران، کاهش اعتماد به دولت، بی‌تاثیری در مشارکت و حضور در انتخابات، و حتی کاهش کارایی و عملکرد افراد در جامعه. هرچند بی‌ادبی توان جلب توجه دارد و «تمام هوای اتاق را می‌گیرد»، اما این توجه نه به نفع سیاستمدار است و نه به نفع روند سیاسی سالم.

اصل مونتاگو و اهمیت رعایت احترام

در مقاله‌ای تحت عنوان «اصل مونتاگو» که فریمر به آن اشاره می‌کند، نویسنده قرن هجدهم مری ورتلی مونتاگو گفته است: «احترام هیچ هزینه‌ای ندارد و همه چیز را می‌خرد.» شواهد قرن بیست و یکم نیز این گفته را تایید می‌کند. برخلاف تصور رایج میان فعالان سیاسی، زبان محترمانه و متین، بیشتر باعث محبوبیت و جلب اعتماد مردم می‌شود تا حملات زننده و بی‌ادبانه. در کنگره آمریکا، سخنانی که با احترام و لحن مودبانه بیان می‌شوند، همبستگی و محبوبیت بیشتری دارند، در حالی که گفتار بی‌ادبانه باعث کاهش محبوبیت می‌شود.

ادب و احترام، کلید موفقیت سیاسی

فریمر در تحلیل‌های خود نشان داده است که خطاب کردن افراد با عناوین رسمی، استفاده از جملات مشروط و به کارگیری زبان غیرمستقیم از نشانه‌های ادب در گفتار سیاسی است. به‌کارگیری «ما» به جای «من» و «تو» و به کار بردن جملات مجهول، فضایی محترمانه‌تر ایجاد می‌کند و باعث افزایش محبوبیت سیاستمداران می‌شود. مطالعه‌ای متعادل در بین اقشار مختلف آمریکا نشان می‌دهد که توییت‌های محترمانه و مودبانه باعث افزایش محبوبیت در اکثر گروه‌ها، حتی به جز هواداران سرسخت، می‌شود.

تبلیغات منفی هیچ‌گاه باعث بهبود محبوبیت نمی‌شود

نتایج تمامی مطالعات فریمر یک پاسخ قاطع به این سوال است که «آیا مردم بی‌ادبی و تبلیغات منفی را مثبت دریافت می‌کنند؟» پاسخ قاطع «خیر» است. وقتی سیاستمداری دیگری را حمله می‌کند، بیشترین آسیب متوجه خودِ حمله‌کننده است نه هدف حمله. این نتیجه می‌تواند راهنمایی مهم برای سیاستمداران و فعالان سیاسی باشد که به جای استفاده از روش‌های منفی، روی احترام و رفتار مدنی تمرکز کنند.

فریمر همچنین نکات مثبت و امیدوارکننده‌ای از مطالعات خود ارائه می‌دهد. او می‌گوید همیشه ارزش ندارد که طرف مقابل را آزرده کنیم و آمریکایی‌ها آنقدرها که تصور می‌شود دوقطبی نیستند. نظرسنجی‌ها نشان می‌دهند که هر طرف، طرف مقابل را افراطی می‌بیند اما واقعیت چنین نیست و اکثر مردم در مسائل سیاسی تفاوت زیادی ندارند. احساسات منفی بین دو طرف رو به افزایش است اما همانطور که مستر راجرز گفته است، «احساسات قابل مدیریت‌اند… هر چیزی که قابل بیان باشد، قابل مدیریت است.»