روان درمان به نقل از ایسنا مینویسد: محیط کار باید بستری برای رشد و شکوفایی باشد، اما بسیاری از کارمندان استرس و فرسودگی شدید روانی را در آن تجربه میکنند. روانشناسان هشدار میدهند که حضور در یک محیط کاری سمی، سلامت روان افراد را تهدید میکند و آسیبهای فراوانی به زندگی فردی و خانوادگی آنان میزند.
عوامل متعددی این محیط مسموم را میسازند؛ برای مثال، مدیران پرخاشگر، رفتار ناعادلانه، حجم سنگین کار و نادیدهگرفتن تلاش کارمندان. افراد این فشارهای روحی را به خانه منتقل میکنند و در نتیجه، کیفیت خواب، روابط خانوادگی و آرامش درونی خود را از دست میدهند.
مهمترین نشانههای یک محیط کاری سمی
امین مختاری، روانشناس، اصلیترین ویژگیهای یک محیط کاری سمی را در موارد زیر خلاصه میکند:
-
کارمندان همواره از اشتباه یا تنبیه میترسند.
-
مدیران رفتارهای تحقیرآمیز و مستبدانه نشان میدهند.
-
همکاران شایعهپراکنی میکنند و روابطی مسموم دارند.
-
سازمان تصمیمها را پنهان میکند و مرزهای شخصی افراد را زیر پا میگذارد.
-
فرد احساس اضطراب، خستگی شدید و بیانگیزگی مداوم دارد.
چه زمانی باید از کار ناسالم استعفا داد؟
بسیاری از افراد میان تامین معاش و حفظ آرامش روان گیر میافتند و ناچاراً شرایط سختی را تحمل میکنند. اما روانشناسان تاکید میکنند که نباید تحمل رفتارهای فرساینده را با تابآوری اشتباه گرفت.
اگر یک محیط کاری سمی باعث اختلال شدید در خواب، حملات ترس، افت عملکرد یا درماندگی شود، فرد باید سلامت روان را اولویت اول خود قرار دهد. وقتی مدیران هیچ تمایلی برای اصلاح شرایط نشان نمیدهند، استعفا نشاندهنده تصمیمگیری بالغانه است؛ زیرا درمان آسیبهای روانی مزمن زمان و هزینه بسیار بیشتری نسبت به یافتن شغل جدید نیاز دارد.
نقش مدیران در حفظ سلامت روان و سرمایه اجتماعی
شهرام مقدس، جامعهشناس، سلامت روان را یک سرمایه اجتماعی ارزشمند میداند. کارمندانی که در محیط کار احترام و عدالت را حس میکنند، مسئولیتپذیرتر و خلاقتر کار میکنند. در مقابل، بیعدالتی شغلی انگیزه افراد را نابود میکند و در نهایت کارایی کلی سازمان را پایین میآورد.
مدیران باید فضای گفتوگو، شنیدن فعال، قدردانی و احترام را در محیط کار ایجاد کنند تا جلوی فرسایش سرمایههای انسانی را بگیرند.
