کمالگراها معمولاً میخواهند در همهی حوزههای زندگی که برایشان مهم است، همزمان بهترین باشند. بسیاری حتی نمیدانند چرا این نیاز را دارند. ریشهی کمالگرایی ناسالم اغلب جستوجوی تأیید یا تحسین دیگران است.
در رواندرمانی، بررسی این که اهداف و تلاشها بر پایهی چه باورهایی شکل گرفتهاند، اهمیت زیادی دارد. بیماران اغلب با آزمایشهای ذهنی، زندگیهای جایگزین یا نسخههای خیالی خود مواجه میشوند تا ببینند واقعاً چه احساسی خواهند داشت اگر همه چیز طبق آرزوهایشان پیش برود.
شکلها و انواع کمالگرایی
کمالگرایی شکلهای متفاوتی دارد:
-
کمالگرایی متعادل: فرد در بلندمدت تعادل دارد، نه زیادی و نه کم.
-
کمالگرایی افراطی: فرد تلاش میکند همیشه بهترین باشد، در والدگری، شغل، روابط اجتماعی و سرگرمیها.
افراد کمالگرا اغلب محدودیتهای زمان و مکان را مقصر میدانند و کمتر از خود میپرسند که بهترین بودن در همهی این حوزهها چه تغییری واقعی در زندگیشان ایجاد میکند.
دنیای خیالی کامل بودن
در جلسات درمان، از بیماران خواسته میشود زندگیای را تصور کنند که در آن میتوانند به صورت چند نسخه از خود، همه اهداف را بدون زحمت برآورده کنند.
-
نتایج بررسی این زندگی: معمولاً همان نتیجه مورد انتظار ظاهر نمیشود.
-
مثالها: بهترین بودن در نقش والد ممکن است خستهکننده شود یا کودکانی متوقع تربیت کند. بهترین بودن در کار ممکن است منجر به فرسودگی شود. آزادی کامل هم میتواند یکنواخت و بیارزش شود.
این تمرین به کمالگرا کمک میکند بفهمد که بسیاری از اهدافش بر پایهی انتظارات دیگران است و نه علاقه و اشتیاق شخصی.
ریشههای کمالگرایی افراطی
-
انتظارات اجتماعی: کمالگرایی اغلب «تجویز شده» از سوی جامعه است.
-
تصویر ذهنی بازتابی: فرد فکر میکند دیگران از او انتظار استانداردهای بسیار بالایی دارند.
-
چالش عزت نفس: کمالگرایی باعث میشود افراد دستاوردهای خود را برای کسب تأیید و تحسین دیگران دنبال کنند، نه برای خودشان.
پرسشهای کلیدی درمان
در درمان، از بیماران پرسیده میشود:
-
آیا دیگران واقعاً شایسته بهترین نسخهی شما هستند؟
-
آیا تحسین و تمجید باعث افزایش عشق به خود میشود؟
اغلب پاسخ «نه» است، زیرا تلاش یکطرفه است و عشق مشروط به نظر دیگران شکل گرفته است.
زندگی بعد از کمالگرایی
زندگی بعد از کمالگرایی هنوز ممکن است شامل درجهای از کمال باشد، اما این بار:
-
ریشه در علاقه و اشتیاق شخصی دارد.
-
با سرعت و اهدافی که فرد تعیین میکند پیش میرود.
-
معنا و رضایت واقعی را به همراه دارد.
کمالگرایی میتواند معنا و هدف بدهد، اما زمانی که بر پایهی انتظارات دیگران یا تأیید بیرونی است، باعث رنج و فرسودگی میشود. درمان به افراد کمک میکند تا فرضیات پشت اهداف خود را بررسی کنند و مسیر کمالگرایی را از «انتظار دیگران» به «اشتیاق و معنا» تغییر دهند.
