شبکههای اجتماعی طی سالهای اخیر همواره به دلیل تأثیرات منفی بر سلامت روان نوجوانان مورد انتقاد شدید قرار گرفتهاند. رسانهها، پژوهشگران و سیاستگذاران بارها هشدار دادهاند که استفاده مداوم از این رسانهها میتواند باعث افزایش اضطراب، افسردگی و مشکلات روانی در نوجوانان شود. اما پرسش مهم این است که آیا این انتقادات واقعاً نگرش والدین و نوجوانان را نسبت به شبکههای اجتماعی تغییر داده است؟ برای والدین، که پیشتر نگرانیهایی درباره تأثیر شبکههای اجتماعی داشتهاند، به نظر میرسد تغییر قابل توجهی رخ نداده است. اما نوجوانان داستانی پیچیدهتر دارند که نیازمند بررسی دقیق و علمی است.
نقدهای رسانهای و علمی
در سالهای اخیر، چند اثر رسانهای و علمی توجه عمومی را به خود جلب کرده است. سریال Adolescence که در بهار پخش شد، تصویری خطرناک از تعامل نوجوانان با محتوای آنلاین ارائه میدهد و داستان پسر ۱۳ سالهای از خانوادهای معمولی را روایت میکند که تحت تأثیر فضای «manosphere» به ارتکاب قتل سوق داده میشود.
کتاب نسل مضطرب (The Anxious Generation، ۲۰۲۴) نوشته روانشناس اجتماعی جاناتان هایت، بیان میکند که «کودکی مبتنی بر تلفن» جایگزین «کودکی مبتنی بر بازی» شده و غرق در شبکههای اجتماعی است. هایت شبکههای اجتماعی را عامل اصلی اپیدمی جهانی بیماریهای روانی نوجوانان میداند و هشدار میدهد که این مسئله جدی است.
گزارش ۲۰۲۳ جراح عمومی ایالات متحده استفاده نوجوانان از شبکههای اجتماعی را به عنوان یک «مسئله فوری سلامت عمومی» معرفی کرد. یک سال بعد، جراح عمومی از کنگره خواست تا «برچسب هشدار روی شبکههای اجتماعی» تصویب شود، زیرا این رسانهها «با آسیبهای روانی قابل توجه برای نوجوانان مرتبط هستند».
پیام کلی این نقدها این است که شبکههای اجتماعی، شامل سایتهای اشتراکگذاری ویدئو و انجمنهای گفتوگو، بخش عمدهای از مشکلات روانی نوجوانان را ایجاد میکنند و نباید این مسئله نادیده گرفته شود.
محدودیتها و سایر عوامل
با وجود تمام این نقدها، تمرکز صرف بر شبکههای اجتماعی میتواند واقعیت را تا حدی مخدوش کند. عوامل دیگری مانند هنجارهای اجتماعی، فشارهای خانوادگی، محیط تحصیلی و ویژگیهای شخصیتی نیز نقش مهمی در سلامت روان نوجوانان دارند. سرزنش تنها شبکههای اجتماعی نمیتواند تصویر کامل را ارائه دهد. هدف این بررسی کماهمیت جلوه دادن مشکلات شبکههای اجتماعی نیست بلکه تحلیل تأثیر انتقادات بر نگرش والدین و نوجوانان است.
نگرش والدین
در نظرسنجی Pew Research Center در پاییز ۲۰۲۴، والدین و نوجوانان از همان خانواده مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد والدین نگرانی بیشتری نسبت به نوجوانان در مورد شبکههای اجتماعی دارند. ۸۹٪ والدین دستکم کمی نگران سلامت روان نوجوانان بودند و ۵۵٪ آنها «خیلی زیاد» یا «بسیار» نگران بودند. همچنین ۴۴٪ شبکههای اجتماعی را عامل اصلی تأثیر منفی بر سلامت روان نوجوانان معرفی کردند، در حالی که فناوری به طور کلی تنها ۱۴٪ بود. این دادهها نشان میدهد که نگرانی والدین موضوع تازهای نیست و انتقادات اخیر بیشتر دیدگاه پیشین آنها را تأیید و تقویت کرده است. احتمالاً این نگرانیها باعث محدودیت دسترسی نوجوانان به شبکههای اجتماعی نیز شده باشد، هرچند نظرسنجی اطلاعات دقیقی درباره اقدامات والدین ارائه نکرده است.
نگرش نوجوانان
نوجوانان دیدگاه متفاوتی دارند و استفاده از شبکههای اجتماعی را به گونهای دیگر تجربه میکنند. در همان نظرسنجی، ۲۰٪ کمتر از والدین «خیلی زیاد» یا «بسیار» نگران وضعیت سلامت روان بودند و تنها ۲۲٪ شبکههای اجتماعی را عامل اصلی مشکلات معرفی کردند. سایر پاسخها شامل «آزار و اذیت» (۱۷٪)، «فشارهای اجتماعی» (۱۶٪) و «سایر عوامل» (۱۲٪) بودند. این موضوع نشان میدهد که برای نوجوانان، تجربههای خاص و تعاملات انسانی اهمیت بیشتری دارد تا خود شبکهها. نقلقولهای نوجوانان نشان میدهد که مقایسه اجتماعی، فشار برای حضور مداوم، ترس از جا ماندن (FOMO)، نیاز به تأیید دائم و اهمیت ظاهر و پذیرش اجتماعی بیشترین تأثیر را بر رفاه روانی آنها دارد.
نگرش نوجوانان نسبت به خود و همسالان
نوجوانان نیز نگران تأثیر شبکههای اجتماعی هستند، اما این نگرانی بیشتر به همسالانشان مرتبط است تا خودشان. تقریباً نیمی از آنها (۴۸٪) تأثیر شبکههای اجتماعی بر همسالانشان را «عمدتاً منفی» میدانند و تنها ۱۱٪ تأثیر مثبت اعلام کردند. وقتی از اثر شبکههای اجتماعی بر خودشان پرسیده شد، تنها ۱۴٪ آن را منفی دانستند. این تفاوت نشان میدهد نوجوانان انتقادات را بیشتر به دیگران نسبت میدهند و نه به تجربه شخصی خود. این امر میتواند به دلیل نوع تجربه خاص نوجوانان از شبکههای اجتماعی باشد که شامل ویژگیهای مثبت و منفی همزمان است.
تأثیرات مثبت و منفی شبکههای اجتماعی بر نوجوانان
نوجوانان ویژگیهای مثبت شبکههای اجتماعی را نیز تجربه میکنند، از جمله بستر خلاقیت و ابراز خود، افزایش حمایت عاطفی و پذیرش اجتماعی و تقویت ارتباط با دوستان. در عین حال، برخی نوجوانان تأثیرات منفی مانند کاهش اعتماد به نفس، تأثیر بر سلامت روان و کاهش بهرهوری را نیز تجربه میکنند. پژوهشهای متعدد نشان میدهند که تجربه نوجوانان با شبکههای اجتماعی معمولاً ترکیبی از مثبت و منفی است و نمیتوان آن را صرفاً خوب یا بد دانست.
تأثیر انتقادات بر رفتار نوجوانان
مطالعات نشان میدهد که انتقادات منفی شبکههای اجتماعی بر نگرش نوجوانان نسبت به همسالانشان تأثیر گذاشته و ممکن است برخی تصمیم بگیرند زمان کمتری صرف این رسانهها کنند. مقایسه دادههای ۲۰۲۲ و ۲۰۲۴ نشان میدهد که نوجوانانی که استفاده خود از شبکههای اجتماعی را «زیادهروی» میدانند، افزایش یافته است (۴۵٪ در مقابل ۳۶٪) و تعداد بیشتری زمان استفاده از شبکههای اجتماعی و تلفن همراه خود را کاهش دادهاند (۴۴٪ در مقابل ۳۹٪). این یافتهها نشان میدهد که انتقادات اجتماعی و رسانهای میتواند اثر واقعی داشته باشد، به ویژه وقتی به رفتار نوجوانان نسبت به همسالانشان نگاه میکنیم.
اهمیت درک نیازهای نوجوانان
ارزیابی نوجوانان نسبت به شبکههای اجتماعی، چه مثبت و چه منفی، نشاندهنده نیازهایی است که آنها از طریق این رسانهها سعی در برآورده کردن دارند. درک دقیق این نیازها میتواند تصویر واقعیتر و علمیتری از نقش شبکههای اجتماعی در زندگی نوجوانان ارائه دهد و به راهکارهای عملی برای کاهش تأثیرات منفی و تقویت جنبههای مثبت آن کمک کند، فراتر از بحثهای کلیشهای درباره «محتوای اعتیادآور» و «دوپامین دیجیتال».
