به گزارش روان ۲۴ به نقل از خبرآنلاین، تابآوری تغذیهای در بحران یکی از مهمترین مؤلفههای حفظ سلامت جامعه در شرایط دشوار است. بحرانهایی مانند زلزله، سیل، تغییرات اقلیمی، همهگیری بیماریها یا سایر شرایط اضطراری، علاوه بر آسیبهای جسمی، سلامت روان افراد را نیز تحت تأثیر قرار میدهند. در چنین شرایطی، دسترسی به تغذیه سالم و متعادل میتواند نقش مهمی در افزایش توان سازگاری افراد و کاهش آسیبهای ناشی از بحران داشته باشد.
مجید حاجیفرجی، متخصص تغذیه و عضو پیوسته فرهنگستان علوم پزشکی کشور، با تأکید بر اهمیت تابآوری تغذیهای در بحران اظهار کرد که تابآوری به معنای توانایی افراد و جوامع برای سازگاری با شرایط دشوار و کاهش آسیبپذیری در برابر تغییرات و نوسانات ناشی از بحرانها است. به گفته وی، تغذیه مناسب یکی از ارکان اصلی حفظ سلامت جسم و روان در این شرایط محسوب میشود.
چرا تابآوری تغذیهای اهمیت دارد؟
در زمان بحران، الگوی مصرف غذا، دسترسی به مواد غذایی و حتی کیفیت تغذیه ممکن است تغییر کند. این تغییرات میتواند پیامدهای متعددی به همراه داشته باشد، از جمله:
- کاهش قدرت سیستم ایمنی بدن
- افزایش احتمال ابتلا به بیماریها
- تشدید استرس و اضطراب
- کاهش توان جسمی و ذهنی
- افزایش خطر سوءتغذیه
به همین دلیل، برنامهریزی برای تأمین غذای سالم و حفظ امنیت غذایی، بخش مهمی از مدیریت بحران محسوب میشود.
کودکان و نوجوانان؛ آسیبپذیرترین گروه در بحران
کودکان و نوجوانان به دلیل قرار داشتن در دوران رشد، بیش از سایر گروههای سنی در معرض پیامدهای سوءتغذیه قرار دارند. کمبود انرژی، پروتئین، ویتامینها و مواد معدنی میتواند رشد جسمی، عملکرد شناختی و سلامت روان آنان را تحت تأثیر قرار دهد.
به همین دلیل، متخصصان تغذیه توصیه میکنند که در برنامههای مدیریت بحران، نیازهای تغذیهای کودکان، نوجوانان، زنان باردار، سالمندان و بیماران مزمن در اولویت قرار گیرد.
راهکارهای افزایش تابآوری تغذیهای
برای افزایش تابآوری تغذیهای در بحران رعایت نکات زیر توصیه میشود:
- ذخیره مواد غذایی سالم و ماندگار
- مصرف میوه، سبزیجات و غلات کامل در حد امکان
- تأمین آب آشامیدنی سالم
- کاهش مصرف غذاهای بسیار شور، شیرین و پرچرب
- توجه به نیازهای تغذیهای گروههای آسیبپذیر
- آموزش خانوادهها درباره تغذیه صحیح در شرایط اضطراری
جمعبندی
کارشناسان معتقدند تابآوری تغذیهای در بحران تنها به تأمین غذا محدود نمیشود، بلکه شامل حفظ کیفیت تغذیه، امنیت غذایی و مراقبت از سلامت جسم و روان افراد نیز هست. هرچه آمادگی خانوادهها و نظام سلامت برای مدیریت تغذیه در شرایط بحرانی بیشتر باشد، پیامدهای منفی بحرانها بر سلامت جامعه کاهش خواهد یافت.
