سیده مبینا محسنی تکیه
در دنیای امروز، استفاده از تلفن همراه هنگام رانندگی به یکی از عوامل اصلی افزایش تصادفات جادهای تبدیل شده است. این پدیده نه تنها سلامت جسمانی افراد را تهدید میکند، بلکه ابعاد روانشناختی گستردهای دارد که میتواند روی رفتار و سلامت روان رانندگان تأثیرگذار باشد. کشور کانادا به عنوان یکی از پیشروان در این زمینه، با تصویب قوانین سختگیرانه و اجرای مؤثر آنها، موفق شده است تا میزان حوادث ناشی از حواسپرتی رانندگان را به طور چشمگیری کاهش دهد. بررسی تجربه کانادا میتواند درسهای مهمی را برای ایران و سایر کشورهای در حال توسعه در پی داشته باشد.
استفاده از تلفن همراه به ویژه ارسال پیامک در حین رانندگی، توجه راننده را به شدت کاهش میدهد و موجب بروز تصادفات ناگوار میشود. این اتفاق نه تنها باعث آسیب جسمی میشود، بلکه پیامدهای روانی از جمله اضطراب، احساس گناه و ترس ماندگار از رانندگی را به دنبال دارد. از سوی دیگر، بازماندگان این تصادفات نیز ممکن است دچار اختلالات روانی مانند افسردگی و استرس پس از سانحه شوند که بر کیفیت زندگی آنها تأثیر منفی میگذارد.
قوانین سختگیرانه کانادا و تغییر رفتار روانی رانندگان
کانادا با تصویب قوانین منع استفاده از موبایل بدون هندزفری هنگام رانندگی و تعیین جریمههای سنگین، یک گام مهم در جهت کاهش این معضل برداشت. تحقیقات روانشناسی نشان میدهد که این تغییرات رفتاری رانندگان تنها به دلیل ترس از جریمهها نیست، بلکه «بازدارندگی روانی» نقش کلیدی دارد. رانندگان با آگاهی از پیامدهای منفی این رفتار و احساس مسئولیت نسبت به جان خود و دیگران، انگیزه بیشتری برای رعایت قوانین پیدا میکنند.
با این حال، قوانین سختگیرانه در ابتدا میتواند باعث بروز استرس و اضطراب در برخی رانندگان شود. افرادی که به شدت وابسته به تلفن همراه هستند یا از نظر روانی به وابستگی دیجیتال مبتلا هستند، ممکن است دشواریهایی در انطباق با این محدودیتها تجربه کنند. این فشار روانی اگرچه در مراحل اولیه زیاد است، اما متخصصان تأکید دارند که با گذشت زمان و شکلگیری عادات سالمتر، این استرس کاهش مییابد و سلامت روان بهبود پیدا میکند. در این مسیر، ارائه خدمات مشاورهای و فرهنگسازی از اهمیت ویژهای برخوردار است.
ضرورت اجرای قوانین سختگیرانه در ایران و کشورهای مشابه
ایران نیز با افزایش نگرانکننده تصادفات مرتبط با استفاده از موبایل در رانندگی روبرو است. به همین دلیل، اتخاذ قوانین سختگیرانه مشابه کانادا همراه با برنامههای آموزشی و روانشناختی ضروری است. تنها اعمال جریمه کافی نیست؛ توجه به جنبههای روانشناختی رانندگان، آموزش مهارتهای مقابله با استرس و اطلاعرسانی درباره عواقب این رفتار میتواند به حفظ سلامت روان و کاهش خطرات کمک کند.
توصیههای روانشناسان برای حفظ سلامت روان رانندگان
کارشناسان روانشناسی توصیه میکنند که رانندگان هنگام رانندگی «فاصله دیجیتال» ایجاد کنند و استفاده از موبایل را به حداقل برسانند. خانوادهها و جامعه نیز باید نقش حمایتی ایفا کنند تا افراد بتوانند با فشارهای ناشی از ترک عادتهای نادرست مقابله کنند. آموزش تکنیکهای مدیریت اضطراب و ارتقای فرهنگ رانندگی ایمن، گامهای مهمی برای حفظ سلامت روانی و اجتماعی است.
تجربه موفق کانادا در اجرای قوانین سختگیرانه موبایلداری هنگام رانندگی نشان میدهد که این راهکار نه تنها در کاهش تصادفات مؤثر است بلکه به بهبود سلامت روانی رانندگان کمک میکند. این رویکرد جامع که ترکیبی از قانونگذاری، آموزش و حمایت روانشناختی است، میتواند الگویی مناسب برای ایران و سایر کشورها باشد تا با کاهش حوادث و ارتقای کیفیت زندگی، سلامت جسمی و روانی جامعه را تضمین کنند. رسانهها، مسئولان و نهادهای آموزشی باید با همکاری یکدیگر فرهنگ رانندگی ایمن و احترام به قوانین را گسترش دهند.
