دستگیری‌های بیشتر بحران مواد افیونی را پایان نخواهد داد

بحران اوردوز در جمعیت زندانیان

برای دهه‌ها، سیاست‌ها تنها با افزایش تعداد دستگیری‌ها و مجازات‌های شدید سعی در حل مشکل مصرف مواد داشتند. اما نتایج قابل قبول نبوده است:

• بیش از ۲ میلیون نفر در زندان‌ها هستند.

• حدود ۵ میلیون نفر دیگر تحت نظارت قضایی زندگی می‌کنند.

• تقریباً دو سوم زندانیان اختلال مصرف مواد دارند.

• اختلال مصرف اوپیوئید رایج‌ترین و جدی‌ترین نوع است.

• تنها کمتر از ۱۰٪ از این افراد درمان مؤثر دریافت می‌کنند.

افرادی که به تازگی از زندان آزاد می‌شوند، تا ۴۰ برابر بیشتر در معرض مرگ ناشی از مصرف بیش از حد قرار دارند. این خطر ناشی از کاهش تحمل بدن، مصرف چند دارویی، دسترسی محدود به درمان و مشکلات اجتماعی مانند بیکاری و محیط‌های قبلی است.

استراتژی‌های مبتنی بر شواهد

۱. برنامه‌های جایگزینی قبل از دستگیری

به جای دستگیری افراد برای جرائم کم‌اهمیت مواد مخدر، این برنامه‌ها آنها را به درمان و خدمات مرتبط متصل می‌کنند. نمونه‌ها:

• PAARI

• LEAD
  مزایای آنها: کاهش بازگشت به جرم و مرگ ناشی از اوردوز.

نکته: برای اثربخشی کامل، این برنامه‌ها باید در چندین شهر فعال شوند و محدود به «مجرمین بار اول» نباشند.

۲. دادگاه‌های درمان اعتیاد

این دادگاه‌ها اختلال مصرف مواد را به عنوان علت ریشه‌ای جرم در نظر می‌گیرند و افراد را به جای زندان، به مراقبت‌های درمانی ارجاع می‌دهند.
مزایا: کاهش مصرف مواد و بازداشت مجدد.
موانع: هزینه‌ها، محدودیت‌های قانونی و ممنوعیت درمان دارویی.

۳. درمان دارویی در محیط‌های قضایی

داروهایی مانند متادون و بوپرنورفین استاندارد طلایی درمان هستند.
مزایا:

• نجات جان افراد

• کاهش مصرف مواد

• کاهش بازداشت مجدد

با این حال، بسیاری از زندان‌ها و دادگاه‌ها هنوز از ارائه این داروها خودداری می‌کنند.

۴. دسترسی به نالوکسان

این داروی ضد اوردوز باید برای افراد تازه آزاد شده، پلیس، خانواده‌ها و سازمان‌های جامعه در دسترس باشد.
ویژگی‌ها:

• آسان و نسبتاً ارزان

• اثبات شده برای نجات جان افراد

۵. تیم‌های بحران سلامت روان

برخی شهرها از تیم‌های سلامت روان به جای پلیس برای تماس‌های ۹۱۱ مرتبط با اعتیاد استفاده می‌کنند. نمونه‌ها:

• CAHOOTS در اورگان

• Denver STAR در کلرادو

این تیم‌ها وعده اتصال افراد به درمان و پیشگیری از اوردوز در زمان واقعی را می‌دهند.

حرکت به جلو

راهکارهای مؤثر موجودند؛ آزمون واقعی این است که آیا اراده داریم آنها را به رویه استاندارد تبدیل کنیم.
اقدامات پیشنهادی:

• گسترش برنامه‌های جایگزینی قبل از دستگیری

• رفع موانع دادگاه‌های درمان اعتیاد

• فراهم کردن درمان دارویی و نالوکسان برای همه نیازمندان

• توسعه تیم‌های واکنش به بحران

هر تأخیر در اجرای این اقدامات جان‌های بیشتری را به خطر می‌اندازد.

نتیجه‌گیری

کاهش مرگ ناشی از مصرف بیش از حد مواد و شکستن چرخه بازگشت به زندان نیازمند اجرای سیاست‌های مبتنی بر شواهد است. استفاده از درمان دارویی، نالوکسان، برنامه‌های جایگزین و تیم‌های بحران، ابزارهایی اثبات شده هستند که می‌توانند زندگی افراد با اختلال مصرف اوپیوئید را نجات دهند.