سیده مبینا محسنی تکیه
آیا میدانید کودکان نیازهای جسمی دارند؟ البته که میدانید! تقریباً همه والدین و انسانها میدانند که کودکان باید تغذیه شوند، لباس مناسب داشته باشند، گرم و در پناه باشند، استراحت کافی داشته باشند و ورزش کنند. برآورده شدن این نیازها برای بقا و رشد فیزیکی کودکان ضروری است.
بسیاری از افراد میدانند که کودکان نیاز به عشق دارند، اما واقعیت این است که نیازهای عاطفی کودکان فراتر از عشق ساده است. وقتی کودک بودید، شما به چیزی فراتر از عشق والدین نیاز داشتید. یکی از مهمترین این نیازها که بسیاری از والدین به آن توجه نمیکنند، تأیید عاطفی است.
تأیید عاطفی چیست؟
تأیید عاطفی زمانی رخ میدهد که والدین احساسات شما را میبینند، آنها را میشناسند و درک میکنند که چرا این احساسات را تجربه میکنید. درست مانند بزرگسالان، احساسات کودکان عمیقترین و شخصیترین بیان بیولوژیکی هویت آنها هستند. وقتی کودک احساس کند که والدینش او را درک میکنند و به او توجه دارند، بزرگ میشود و به فردی تبدیل میشود که احساس میکند دیدهشدنی، قابلدرک و شنیدنی است. او حس میکند که قابل شناخت و معتبر است.
اگر والدین مهارت یا آگاهی عاطفی لازم برای درک و پذیرش احساسات شما را نداشته باشند، ممکن است بهطور ناخواسته شما را تأیید نکرده باشند. در نتیجه، ممکن است بزرگ شوید و احساس کنید که دیده نمیشوید، درک نمیشوید و شنیده نمیشوید. من این وضعیت را بیتوجهی عاطفی در کودکی مینامم.
دو راهی شکست تأیید عاطفی
برآورده نشدن حداقل نیازهای عاطفی
حتی اگر والدین شما گاهی احساسات شما را تأیید میکردند، این به معنای کافی بودن نیست. برای رشد سالم، باید کودک به اندازه کافی احساس دیده شدن و درک شدن داشته باشد. والدین ممکن است شما را دوست داشته باشند و بهترین تلاششان را کرده باشند، اما مهارت یا آگاهی کافی برای برآورده کردن نیازهای عاطفی شما را نداشتهاند.
انکار فعال احساسات
برخی والدین احساسات کودک را نادیده میگیرند یا آنها را اشتباه میپندارند. آنها ممکن است احساسات شما را انتخاب خودتان بدانند یا آنها را به عنوان رفتار بد قضاوت کنند. این دیدگاه نادرست باعث میشود والدین بهطور فعال احساسات شما را نادیده بگیرند و این نوعی آسیب عاطفی فعال محسوب میشود.
نشانههای نادیده گرفته شدن احساسات در کودکی
۱-والدین وانمود میکنند که گوش میدهند، اما واقعاً گوش نمیدهند و شما یاد میگیرید که ارزش شنیده شدن ندارید.
2-مشکلات یادگیری یا چالشهای دیگر شما نادیده گرفته میشوند و باعث سوءتفاهم درباره تواناییهایتان میشوند.
3-والدین نقش دوستان شما را بازی میکنند و نقش والدین را کمرنگ میکنند، بنابراین شما مرزها و پیامدهای لازم برای خودکنترلی را نمیآموزید.
4-احساسات شما نادیده گرفته میشوند و شما یاد میگیرید آنها اهمیتی ندارند، در نتیجه دیواری برای محافظت از خود میسازید.
5-نیاز طبیعی شما به دیده و شنیده شدن برآورده نمیشود و شما احساس میکنید کمتر از دیگران معتبر هستید.
6-رویدادهای مهم خانوادگی هرگز مورد بحث قرار نمیگیرند و مهارتهای بیان عاطفی را یاد نمیگیرید.
7-ابراز احساسات شما تحریف میشود و به شما بازگردانده میشود، این نوع گسلایت باعث میشود نتوانید به خودتان اعتماد کنید.
8-والدین نقش شما را به جای خودشان میگیرند و شما یاد میگیرید بیش از حد مسئول باشید.
9-به شما گفته میشود داشتن نیاز درست نیست و یاد میگیرید درخواست کمک اشتباه است.
10-شما را از تجربه و بیان احساسات بازمیدارند، اعتماد به احساسات و خودتان کاهش مییابد.
بازپسگیری احساسات و یادگیری تأیید خود
اگر خود را در این مثالها دیدید، بدانید که اثرات آن میتواند جدی و طولانیمدت باشد، اما این وضعیت قابل تغییر است. با آگاهی، توجه و تعهد میتوانید احساسات ارزشمند خود را بازیابی کنید و یاد بگیرید پیام آنها را بشنوید. شما میتوانید خود را درک، اعتماد و دوست داشته باشید. فرآیند یادگیری تأیید خود هیچوقت دیر نیست و میتواند مسیر رشد سالم و ارتباطات عاطفی سالم را باز کند.
