سیده مبینا محسنی تکیه
غم و اندوه یکی از پیچیدهترین احساسات انسانی است که هر فرد در طول زندگی ممکن است تجربه کند. این احساس عمیق و سنگین، گاهی با خشم، اضطراب و حتی افسردگی همراه است و ممکن است بارها و بارها، بدون توجه به مدت زمانی که از فقدان گذشته، به سراغ فرد بیاید. بسیاری از کسانی که در سوگ هستند، ترجیح میدهند غم خود را پنهان کنند و این باعث میشود احساس تنهایی و انزوا در آنها تشدید شود. به رسمیت شناختن فقدان و مواجهه آگاهانه با این احساسات، نخستین قدم برای شروع روند بهبودی است.
در سن ۳۳ سالگی، من همسرم را به دلیل سرطان پیشرفته غدد فوقکلیوی از دست دادم. با وجود داشتن مدرک کارشناسی ارشد مددکاری اجتماعی، غمی عمیق، اضطراب و ترس حاصل از این فقدان، فشار سنگینی بر من وارد کرد که قابل تحمل نبود. مراسم تدفین درست پیش از فصل تعطیلات و جشن شکرگزاری، این دوره را به یکی از دردناکترین فصلهای زندگیام تبدیل کرد. طی سه سال پس از آن، با مطالعه گسترده درباره غم و اندوه و مصاحبه با زنان بیوه از نقاط مختلف جهان، دریافتم که احساس انزوا در میان داغدیدهها بسیار رایج است، به ویژه در بازههای زمانی حساس مانند فصل تعطیلات.
مدیریت انرژی عاطفی و شناخت مرزهای خود
ظرفیت عاطفی هر فرد محدود است و باید مانند باتری تلفن همراه خود مراقب مصرف آن باشید. شرایط و افرادی که انرژی شما را تخلیه میکنند یا از شما بیش از حد انتظار دارند، میتوانند روند بهبودی را مختل کنند. بنابراین، مهم است که به صورت مداوم حالت احساسی خود را بررسی کنید و در صورت نیاز به استراحت و بازیابی انرژی اقدام کنید. گوش دادن به موسیقی، صحبت با دوستان حمایتکننده و تنظیم برنامه روزانه از جمله روشهایی هستند که به شارژ مجدد انرژی عاطفی کمک میکنند.
همچنین، انتخاب شنوندههای درست و قابل اعتماد در به اشتراک گذاشتن داستان غم بسیار مهم است. بیان مکرر این داستان برای افرادی که ارزش آن را نمیدانند یا حمایت نمیکنند، میتواند باعث خستگی روانی شود. شما کنترل کاملی بر زمان و مکان به اشتراکگذاری دردهای خود دارید و میتوانید برای حفظ سلامت روانتان مرزهای مشخصی تعیین کنید.
حق «خروج اختیاری» و اهمیت آن در حفظ سلامت روان
یکی از مهمترین ابزارهای مقابله با غم، حق «خروج اختیاری» است؛ یعنی اجازه دارید هر زمان و در هر مکانی که احساس ناراحتی کردید، بدون احساس گناه یا اضطراب از یک رویداد یا تعامل خارج شوید. این حق مخصوصاً در فصلهایی مانند تعطیلات که فشارهای اجتماعی افزایش مییابد، اهمیت ویژهای دارد. این امکان نه تنها به شما بلکه به کودکان همراه شما نیز کمک میکند تا احساسات خود را مدیریت کنند و با آرامش بیشتری در این موقعیتها حضور داشته باشند.
فصل تعطیلات معمولاً فشار زیادی برای کامل بودن ایجاد میکند و همین امر میتواند داغدیدهها را بیشتر تحت تأثیر قرار دهد. در این شرایط، مهربانی با خود اهمیت بیشتری پیدا میکند. پذیرش اشتباهات، دادن فرصت به خود برای استراحت و آرامش، و پاسخ دادن به افکار منفی با رفتارهای محبتآمیز، گامهایی موثر برای محافظت از سلامت روان شما هستند. یادتان باشد که هرگز تنها نیستید و بسیاری از کسانی که غم را تجربه کردهاند، این مسیر دشوار را پشت سر گذاشتهاند.
اگر شخصی را میشناسید که داغدار است، مهمترین حمایت شما به رسمیت شناختن فقدان اوست، حتی اگر زمان زیادی از آن گذشته باشد. به یاد آوردن و گرامی داشتن یاد و خاطره عزیزان میتواند به تسکین دل کمک کند. روشهای مختلفی برای یادبود وجود دارد که میتوانید متناسب با باورها و علاقههای فرد داغدار، آنها را پیشنهاد یا اجرا کنید. پردازش عمیق احساسات ناشی از غم و اندوه ممکن است به کمک یک درمانگر یا گروه حمایت نیاز داشته باشد. درمان حرفهای به افراد داغدار امنیت و حمایت روانی لازم را ارائه میدهد و راهکارهایی برای مقابله با موقعیتهای استرسزا میآموزد. فراموش نکنید که درخواست کمک یک نشانه قوت و درک درست از نیازهای روانی است.
تأثیرات جسمانی غم و ضرورت مراقبت پزشکی
غم تنها به ذهن و روان آسیب نمیرساند؛ بلکه بر بدن نیز تأثیرات جدی دارد. ضعف سیستم ایمنی، بروز عفونتهای مکرر، مشکلات تنفسی و حتی سندروم قلب شکسته نمونههایی از تأثیرات جسمانی غم هستند. این بیماریها واقعیاند و نیازمند پیگیری و مراقبت پزشکی مناسب هستند. اگر علائم جسمانی نگرانکنندهای مشاهده کردید، حتماً با پزشک خود مشورت کنید و از دریافت مراقبت پزشکی احساس شرمندگی نداشته باشید.
غم و اندوه بخشی جداییناپذیر از زندگی است که با پذیرش، مهربانی با خود و حمایت حرفهای میتوان آن را مدیریت کرد. مراقبت از انرژی عاطفی، تعیین مرزها، انتخاب شنوندههای قابل اعتماد و مراجعه به متخصصان، ابزارهایی مهم برای عبور از این دوران سخت هستند. یادتان باشد که شما قدرت کنترل نحوه مواجهه با غم را دارید و با صبر و حمایت میتوانید به آرامش دوباره برسید.
