رابطه والدین و فرزندان | پلی به سلامت جسمی در نوجوانی

عنوان انگلیسی: Impact of childhood parent‑child relationships on cardiovascular risks in adolescence
عنوان فارسی: تأثیر رابطه والد–کودک در کودکی بر ریسک‌های قلبی–عروقی در دوره نوجوانی
نویسندگان: Z. Niu, H. Tanenbaum, E. Kiresich و همکاران
سال انتشار: ۲۰۱۸
لینک مقاله: PubMed

چکیده مقاله

این مطالعه با بررسی ۹۱۷ خانواده، متغیرهایی مانند شاخص توده بدنی (BMI)، ضخامت چربی زیرجلدی، فشار خون و ضربان قلب نوجوانان را اندازه‌گیری کرد. یافته‌ها نشان داد دخترانی که در کودکی رابطه پرتعارض با والدین داشتند، افزایش سریع‌تر BMI و شاخص‌های چربی بدن را تجربه کردند. پسرانی که رابطه پرتنش با والدین داشتند نیز تغییرات متفاوتی در BMI و فشار خون نشان دادند. نتایج حاکی است که کیفیت رابطه والد–فرزند می‌تواند مسیر سلامت جسمی نوجوانان را تحت تأثیر قرار دهد و اثر آن به جنسیت کودک و والد وابسته است.

توضیحات

این مطالعه طولی تأثیر کیفیت روابط والد–فرزند در کودکی بر سلامت جسمی و شاخص‌های تناسب اندام نوجوانان را بررسی کرده است. پژوهشگران دنبال پاسخ به این سؤال بودند که «رابطه پدر–دختری و مادر–پسری چگونه سلامت جسمی و روانی نوجوانان را تحت تأثیر قرار می‌دهد؟»
از سال ۱۹۹۱ بیش از هزار خانواده که فرزند تازه متولد شده داشتند، به مدت ۱۵ سال هر سال پیگیری شدند. داده‌ها شامل میزان تعارض، صمیمیت و رفتارهای روزمره والد–فرزند و شاخص‌های سلامت جسمی کودکان (وزن، درصد چربی بدن، فشار خون و نوار قلب) بود. نتایج نشان داد کیفیت رابطه والد–فرزند نقش مهمی در سلامت جسمی نوجوانان دارد و اثر آن به جنسیت کودک وابسته است. در دختران، رابطه پرتعارض با پدر خطر افزایش چربی بدن و پرخوری عصبی را بیشتر می‌کند. در پسران، رابطه پرتنش با مادر با افزایش ضربان قلب، ضخامت چربی زیرجلدی و BMI همراه است، در حالی که رابطه صمیمی با مادر سلامت جسمی بهتر را پیش‌بینی می‌کند. این تحلیل روان‌شناختی نشان می‌دهد تعارض مستمر در روابط اولیه اضطراب پنهان و رفتارهای ناسالم مقابله‌ای را تقویت می‌کند. نوجوانان مضطرب به جای دنبال کردن اهداف سالم، با عادت‌های ناسالم خود را آرام می‌کنند که سلامت جسمی و روانی آنان را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
این مطالعه تأکید می‌کند روابط والد–فرزند تنها بر رفتار و اخلاق کودک اثر نمی‌گذارد، بلکه پیامدهای فیزیولوژیک و سلامت جسمی او را نیز شکل می‌دهد. سلامت جسمی دختران بیشتر تحت تأثیر رابطه با پدر و سلامت جسمی پسران بیشتر تحت تأثیر رابطه با مادر است، که اهمیت تقویت روابط صمیمی والد–فرزند در پیشگیری از مشکلات سلامت نوجوانان را نشان می‌دهد.