تحقیقات نشان میدهند که هیچ مدرک علمی وجود ندارد که استامینوفن (Tylenol) باعث اوتیسم شود، اما یک ارتباط احتمالی مشاهده شده است. شواهد همچنین نشان میدهند واکسنها باعث اوتیسم نمیشوند و لوکووورین (فولینیک اسید) میتواند در برخی کودکان مبتلا به کمبود فولات مغزی، علائم اوتیسم را بهبود دهد.
اداره سلامت و خدمات انسانی آمریکا در یک کنفرانس خبری هفته گذشته توصیه کرد که زنان باردار در استفاده از استامینوفن محتاط باشند، زیرا استفاده از این دارو با خطر بالاتر تولد کودک با اختلال طیف اوتیسم (ASD) مرتبط است. با این حال، بیانیه رسمی سازمان توصیه میکند که پزشکان با «بهترین قضاوت خود» عمل کرده و در صورت نیاز استامینوفن را در «کمترین دوز مؤثر و کوتاهترین مدت» تجویز کنند.
استامینوفن و اوتیسم
بر اساس مطالعات موجود، توصیه به اجتناب کامل از استامینوفن در دوران بارداری نادرست است. آنچه صحیح است، اشاره به یک ارتباط احتمالی است نه رابطه علت و معلولی. بررسیها نشان میدهند که عوامل ژنتیکی والدین و شرایطی که منجر به مصرف استامینوفن میشوند، مانند تب و درد، میتوانند در این ارتباط نقش داشته باشند.
مطالعات گستردهای، از جمله مطالعهای در سوئد با بیش از ۲.۵ میلیون کودک، نشان داد که اختلاف ریسک اوتیسم بین کودکان در معرض و غیر معرض استامینوفن تنها ۰.۰۹٪ است. وقتی کنترل ژنتیکی انجام شد، ارتباطی بین استامینوفن و اوتیسم مشاهده نشد. یک مرور ۴۶ مطالعه قبلی نیز نشان داد که نتایج متنوع هستند و توصیه میشود مصرف استامینوفن با احتیاط و تحت نظر پزشک باشد.
اهمیت تفاوت بین ارتباط و علت
مطالعات مشاهدهای ممکن است یک ارتباط بین استفاده از استامینوفن و اختلالات نوروتکاملی نشان دهند، اما این به معنای علت بودن آن نیست. علائم و شرایطی که منجر به مصرف دارو میشوند، مانند تب و عفونت، خود میتوانند با افزایش ریسک ASD مرتبط باشند. بنابراین، باید بین ارتباط و علت تفاوت قائل شد. سازمان غذا و داروی آمریکا نیز اعلام کرده که هیچ رابطه علت و معلولی بین استامینوفن و اوتیسم ثابت نشده است.
واکسنها و اوتیسم
مطالعات متعددی نشان دادهاند که واکسنها، از جمله واکسن MMR، هیچ نقشی در ایجاد اوتیسم ندارند. پژوهشی در ۲۰۱۵ با بررسی ۹۵۷۲۷ کودک نشان داد که واکسیناسیون هیچ ارتباطی با افزایش ریسک ASD ندارد، حتی در کودکانی که خواهر یا برادری با ASD داشتند. مطالعه دیگری در دانمارک با ۶۵۰۹۴۳ کودک نیز نتایج مشابهی داشت و شواهد علمی یکپارچه نشان میدهند واکسنها بیخطر هستند.
لوکووورین (فولینیک اسید) و علائم اوتیسم
در برخی کودکان مبتلا به کمبود فولات مغزی، لوکووورین میتواند برخی علائم اوتیسم را بهبود دهد. مطالعهای ۲۴ هفتهای نشان داد کودکانی که فولینیک اسید دریافت کردند، بهبود بیشتری در شدت علائم اوتیسم نشان دادند، به ویژه در کودکانی که سطح بالایی از آنتیبادیهای ضد گیرنده فولات داشتند. با این حال، هیچ شواهدی مبنی بر اینکه لوکووورین باعث «درمان کامل» اوتیسم میشود وجود ندارد. بهبودها محدود و جزئی هستند و استفاده گسترده باید پس از بررسیهای FDA انجام شود.
تأثیر ادعاهای نادرست بر درک عمومی
ادعاهای مبنی بر علت و معلولی بودن عوامل منفرد در اوتیسم میتواند موجب نگرانی و سردرگمی والدین شود. اوتیسم یک طیف پیچیده و چندوجهی است و علل آن شامل ژنتیک، محیط و عوامل دیگر میشوند. بنابراین توصیه میشود مادران باردار و مراقبان هرگونه نگرانی را با پزشک خود در میان بگذارند.
سوءتفاهمها درباره اوتیسم
عمومیت دادن و ادعای درمان یا «کاهش اوتیسم» میتواند آسیبزا باشد. اوتیسم طیفی از نیازها و توانمندیها را شامل میشود و افراد ممکن است درجات مختلف حمایت نیاز داشته باشند. چارچوب نورودایورسیتی بر ارزشمندی تفاوتهای فردی و احترام به انتخاب و خودمختاری افراد تأکید دارد. درمانها و مداخلات باید بر آموزش مهارتهای زندگی و استقلال تمرکز کنند، نه تلاش برای تغییر ذات فرد.
استامینوفن باعث اوتیسم نمیشود، واکسنها بیخطر هستند و لوکووورین در برخی کودکان با کمبود فولات مغزی میتواند علائم را بهبود دهد. موفقیت در مدیریت ASD بیشتر به مراقبت، آموزش مهارتهای زندگی و احترام به تفاوتها بستگی دارد تا درمانهای جادویی یا محدود کردن داروها.
