بسیاری از والدین هنگام مواجهه با ترسهای کودکان، بهطور غریزی سعی میکنند آنها را از موقعیتهای اضطرابزا دور نگه دارند. اما متخصصان هشدار میدهند که این نحوه «محافظت والدین» تنها بهطور موقت کودک را آرام میکند و در عوض، ترس را تقویت میکند. رویارویی کودک با ترس، کلید کاهش اضطراب و افزایش اعتمادبهنفس اوست.
دکتر امین ماهورام مشهدی، عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی همدان و فوق تخصص روانپزشکی کودک و نوجوان، توصیه میکند که والدین ابتدا باید تعادل خود را حفظ کنند. اگر خود والدین دچار اضطراب هستند، بهتر است روی رفتارهای غیرمنطقی و واکنشهای افراطی خود کار کنند تا کودک بتواند رفتارهای سالمتری را الگو بگیرد.
تأیید ترس کودک و توضیح احتیاطها
یکی از مهمترین راهکارها برای رویارویی کودک با ترس، تأیید احساسات اوست. والدین باید به کودک بگویند که ترس او طبیعی است و قابل فهم میباشد، اما در عین حال احتیاطها و روشهای ایمن برای مقابله با آن را توضیح دهند.
نکات عملی:
-
ترس کودک را انکار نکنید.
-
به او نشان دهید که نگرانیاش جدی گرفته میشود.
-
درباره احتمال وقوع ترس در شرایط واقعی توضیح دهید.
-
به زبان ساده و قابل فهم برای کودک صحبت کنید.
گفتوگوی صادقانه درباره تهدیدهای واقعی
برای ترسهای مربوط به تهدیدهای واقعی، والدین باید با کودک گفتوگوی باز و صادقانه داشته باشند. این کار باعث کاهش احساس انزوا و نگرانی میشود.
راهکارها:
-
به کودک توضیح دهید که چه اقداماتی میتواند در شرایط خطر انجام دهد.
-
در صورت لزوم یک برنامه عملی برای مواجهه با خطر ارائه دهید.
-
به کودک اطمینان بدهید که خانواده در کنار اوست و امنیت او حفظ میشود.
اشتراکگذاری احساسات والدین
والدین میتوانند احساسات خود را به شیوهای متناسب با سن کودک بیان کنند. این کار نشان میدهد که صحبت کردن درباره موضوعات دشوار و آسیبپذیری، طبیعی است و همه میتوانند احساسات خود را مدیریت کنند.
مزایا:
-
کودک یاد میگیرد که احساسات طبیعی و قابل بیان هستند.
-
اضطراب والدین کمتر به کودک منتقل میشود.
-
اعتماد کودک به والدین و امنیت روانی او افزایش مییابد.
مواجهه تدریجی با ترسها
والدین باید کودک را تشویق کنند تا با ترسهای خود روبهرو شود، نه اینکه به رفتارهای اجتنابی پناه ببرد. مواجهه تدریجی، راهی امن و موثر برای کاهش اضطراب است.
روشها:
-
شروع با موقعیتهای کمخطر و افزایش تدریجی چالشها.
-
تقویت مثبت بعد از هر موفقیت کوچک (مثل بازی مورد علاقه یا خرید بستنی).
-
ایجاد محیط حمایتگر و بدون فشار.
-
تشویق و تحسین کودک به محض مواجهه با ترس.
ترسهای مربوط به رویدادهای نادر
برخی ترسها ممکن است مربوط به وقایع نادر یا احتمال وقوع کم باشند. در این موارد والدین میتوانند با توضیح احتمال واقعی و ارائه راهکارهای عملی، به کودک اطمینان خاطر بدهند.
مثالها:
-
ترس از زلزله یا حوادث طبیعی در کودکانی که در مناطق مستعد خطر زندگی میکنند.
-
ترس از بیماری یا حادثه در مکانهای معمول.
نکته: همیشه باید به کودک نشان دهید که آمادگی و اقدامات پیشگیرانه میتواند او را در شرایط واقعی ایمن نگه دارد.
تقویت اعتمادبهنفس کودک
استفاده از پاداشها و تشویقهای فوری بعد از مواجهه کودک با ترس، اعتمادبهنفس او را تقویت میکند. این روش به ویژه برای کودکان خردسال بسیار مؤثر است.
پیشنهادات:
-
پاداشهای کوچک یا امتیازات فوری ارائه دهید.
-
بازی یا فعالیت مورد علاقه کودک بعد از مواجهه با ترس انجام شود.
-
تحسین کودک و تأکید بر شجاعت او.
رویارویی کودک با ترس نیازمند تعادل، گفتوگو و تشویق مثبت والدین است. والدین با تأیید احساسات کودک، ارائه اطلاعات واقعی، اشتراکگذاری احساسات خود و مواجهه تدریجی، میتوانند اضطراب کودک را کاهش دهند و اعتمادبهنفس او را افزایش دهند.
با رعایت این نکات، کودکان یاد میگیرند که ترس بخشی طبیعی از زندگی است و میتوانند به شیوهای سالم و ایمن با آن مواجه شوند.
