عنوان فارسی: ۵ راه واقعی برای کنار آمدن با آدمهایی که همیشه فکر میکنند حق با آنهاست
عنوان انگلیسی: ۵ Ways to Handle People Who Always Think They’re Right
نویسنده: سوزان ویتبورن (Susan Krauss Whitbourne, Ph.D)
سال انتشار: ۲۰۱۸
موضوع: روانشناسی روابط بینفردی، هوش هیجانی، مدیریت ارتباط با افراد حقبهجانب
لینک مقاله: Psychology Today
چکیده مقاله
اگر با فامیلی، همکار، رئیس یا دوستی طرفی که همیشه فکر میکند حق با خودش است، و مجبوری او را تحمل کنی، سوزان ویتبورن در این مقاله برایت پنج راهکار کاربردی دارد.
او میگوید تلاش برای تشخیص دادن یا برچسبزدن (“این خودشیفتهست!” یا “این مریضه!”) نهتنها کمکی نمیکند، بلکه تمرکزت را از خودت به او منتقل میکند. مهم این است که یاد بگیری چطور با او برخورد کنی، نه اینکه چرا او اینگونه است.
مطالعات نشان میدهد هرچه هوش هیجانی پایینتر باشد، رفتار حقبهجانب بیشتر میشود. دانستن این نکته کمک میکند ما موضوع را شخصی نکنیم و بهجای خشم، استراتژی انتخاب کنیم.
در ادامه، ویتبورن توضیح میدهد که چنین افرادی از واکنش ما تغذیه میکنند؛ هرچه بیشتر بحث کنیم، بیشتر قدرت میگیرند. بهترین پاسخ، حفظ آرامش و واکنش سنجیده است.
او پیشنهاد میکند گاهی این افراد را همچون آینهای برای شناخت خودمان ببینیم: چه چیز در رفتارشان ما را تحریک میکند؟ چه بخشی از خودمان در این آینه منعکس میشود؟
و در نهایت یادآور میشود که تغییر دادن آنها وظیفهی ما نیست. کافیست نقاط مشترک را پیدا کنیم، گاهی بحث را کوتاه کنیم و اجازه دهیم زندگی خودش درسها را بدهد — چون در نهایت، “روزگار است که همیشهحقبهجانبها را ادب میکند.”
توضیحات
مقالهی سوزان ویتبورن در Psychology Today بر اساس یافتههای پژوهشی دربارهی ارتباط بین هوش هیجانی پایین و تمایل به حقبهجانب بودن نوشته شده است. او یادآور میشود که این ویژگی الزاماً به معنای اختلال شخصیتی نیست، بلکه اغلب به دلیل ناتوانی در مدیریت هیجان و پذیرش دیدگاههای متفاوت است.
این مقاله بهجای تمرکز بر تحلیل یا تشخیص، نگاه عملگرایانه دارد: چهطور با چنین افرادی در محیط کار، خانواده یا جمعهای اجتماعی تعامل کنیم، بدون آنکه آرامش روان خودمان را از دست بدهیم. پنج راه اصلی که ویتبورن پیشنهاد میکند عبارتاند از:
– از برچسبزدن و قضاوت پرهیز کن.
– درک کن که رفتار حقبهجانب معمولاً از هوش هیجانی پایین میآید.
– واکنشهایت را کنترل کن، چون از آن تغذیه میکنند.
– از این مواجهه برای خودشناسی استفاده کن.
– نقطهی مشترک پیدا کن و از بحثهای بینتیجه بیرون بیا.
در نهایت پیام او ساده است: نمیتوانی دیگران را تغییر دهی، اما میتوانی نوع برخوردت را انتخاب کنی — و همین انتخاب، نشانهی رشد و بلوغ روانی توست.
