عنوان فارسی: مطالعه دوقلویی جامعهپایه درباره تحریکپذیری کودکی و سندرمهای درونریختی
عنوان انگلیسی: A Population-Based Twin Study of Childhood Irritability and Internalizing Syndromes
نویسندگان: Lance M. Rappaport, Dever M. Carney, Melissa A. Brotman, Ellen Leibenluft, Daniel S. Pine, Roxann Roberson-Nay, John M. Hettema
سال انتشار: ۲۰۱۸
لینک مقاله: PMC
چکیده مقاله
هدف این پژوهش بررسی اسن موضوع بود که تحریکپذیری در کودکی چگونه با اختلالات درونریختی مانند افسردگی، اضطراب عمومی، پانیک، فوبیای اجتماعی و اضطراب جدایی ارتباط دارد. همچنین بررسی شد که چه میزان از این ارتباط ریشه ژنتیکی دارد و چه مقدار به عوامل محیطی مربوط است.
در این مطالعه ۳۷۴ زوج دوقلوی کودک، در مجموع ۷۴۸ نفر، با میانگین سنی ۹ تا ۱۴ سال بررسی شدند. کودکان و والدین، پرسشنامههایی درباره تحریکپذیری و علائم اضطراب و افسردگی را تکمیل کردند. سپس دادهها با مدلسازی ساختاری چندمتغیره تحلیل شد تا سهم عوامل ژنتیکی و محیطی روشن شود.
نتایج نشان داد تحریکپذیری با تمام حوزههای علائم درونریختی رابطه دارد. این همبستگی در افسردگی، اضطراب عمومی و اضطراب جدایی قویتر بود. همبستگی ژنتیکی در این حوزهها بین ۰.۲۷ تا ۰.۳۳ برآورد شد. ارتباط با پانیک و فوبیای اجتماعی ضعیفتر بود. وارثتپذیری تحریکپذیری حدود ۳۴ تا ۳۵ درصد بود. بیشترین سهم تفاوتها به محیط غیرمشترک بازمیگشت. محیط مشترک خانواده تأثیر معناداری نداشت. یافته نهایی نشان داد که عوامل ژنتیکی و محیطی مؤثر بر تحریکپذیری، با عوامل زمینهساز افسردگی و اضطراب در کودکی همپوشانی دارند. بنابراین، تحریکپذیری میتواند شاخص مهمی برای تشخیص زودهنگام آسیبپذیری کودکان باشد.
توضیحات
افسردگی در کودکان معمولاً شکلی متفاوت از افسردگی بزرگسالان دارد. دکتر لنس راپاپورت از دانشگاه ویرجینیا در این پژوهش تلاش کرد پاسخی روشن برای یک پرسش مهم پیدا کند: «چطور میتوان فهمید حال روانی کودک مناسب نیست و افسردگی یا اضطراب چگونه در او ظاهر میشود؟»
برای یافتن پاسخ، نزدیک به ۸۰۰ کودک دوقلو طی چند مرحله ارزیابی شدند. رفتار روزمره، تجربههای هیجانی، ترسها، نشانههای ناراحتی شدید و نحوه تجربه غم بررسی شد. هدف این بود که مشخص شود کدام نشانهها هشدار اصلی افسردگی کودکی هستند و چه زمان کودک به جای نصیحت، به امنیت عاطفی و حمایت نیاز دارد. یافته اصلی پژوهش این بود که افسردگی کودکی بیشتر با تحریکپذیری دیده میشود تا با غم. در کودکان، واکنشهای شدید هیجانی، از کوره در رفتنهای مکرر، ناراحتیهای طولانی و رفتارهای خشمگینانه، نشانه رنج درونیاند. این رفتارها «لجبازی» ساده نیستند، بلکه نشاندهنده آشفتگی هیجانیاند.
این پژوهش نشان داد تحریکپذیری یک سیگنال مهم برای آینده روانی کودک است. کودکانی که تحریکپذیری بالایی دارند، اگر حمایت نشوند، در بزرگسالی در معرض افسردگی و اضطراب بیشتری قرار میگیرند.
توصیههای کاربردی دکتر راپاپورت برای والدین
احساسات کودک را به رسمیت بشناسید. کمک کنید احساساتش را نامگذاری کند. این کار، نخستین قدم تنظیم هیجانی است.
آرامش خود را حفظ کنید. آرامش والدین به کودک کمک میکند هیجانهایش را تنظیم کند.
زندگی را قابل پیشبینی کنید. روتین روزانه و محیط ثابت، تحریکپذیری را کاهش میدهد.
به کودک اطمینان دهید بد بودن را به اشتباهاتش نسبت ندهد.
زمان باکیفیت بیشتری کنار او باشید. رابطه امن، مهمترین ابزار حمایتی است.
در نهایت، کودکی که زود از کوره درمیرود و در ظاهر طغیان میکند، بیش از هر چیز به امنیت عاطفی نیاز دارد. پشت این رفتارها معمولاً یک پیام خاموش وجود دارد: «به حضور امن تو نیاز دارم.»
