به گزارش روان ۲۴ به نقل از خبر آنلاین، دو روانپزشک میگویند جامعه ایران در سال ۱۴۰۴ زیر فشار همزمان استرسهای حاد و مزمن قرار گرفته؛ از جنگ و سوگ جمعی تا نااطمینانی اقتصادی و فرسایش اعتماد اجتماعی. به گفته آنها، تداوم بحرانها باعث شده بسیاری از مردم بدون فرصت ترمیم روانی، وارد چرخهای از اضطراب، خشم پنهان و خستگی جمعی شوند. این وضعیت نهتنها بر سلامت فردی بلکه بر روابط خانوادگی و اجتماعی نیز اثر گذاشته و حتی حلقههای نزدیک مانند خانواده و دوستان را دچار شکاف و تنش کرده است.
مظاهر گودرزی: مردم ایران سال ۱۴۰۴ را عجیب سپری کردند، همان اوایل سال با یک جنگ مواجه شدند که ۱۲ روز طول کشید و روزهای آخر سال هم به یک جنگ ختم شد، جنگی که در روز چهلم به آتشبس رسید، حالا سایهی بازگشت جنگ هنوز هم بر سر مردم است؛ اما این همه چیز نیست، این مردم تجربهی سوگ دی ماه را هم داشتند، روزهای سختی که بهواسطه شروع جنگ و سایر محدودیتها چندان به آن پرداخته نشد اما آثارش باقی ماند. مگر میشود تکرار حوادثی این چنینی آثار سو بر روان جامعه نداشته باشد؟ بهتعبیر سید وحید شریعت، استرس حاد از نوع حوادث سال قبل در کنار استرسهای مزمنِ باقی مانده از سالهای گذشته سبب شد افراد بیشتری گرفتار مسائل روحی روانی شوند، این روانپزشک معتقد است اگر در زمان درست بهافرادی که بهطور مستقیم یا غیرمستقیم از حوادث اخیر آسیب دیدهاند رسیدگی نشود باید منتظر آیندهای تلخ برای این گروه بود.
همچنین امیرحسین جلالی ندوشن، به محدودیتهای درمان بیماریهای روحی و روانی در ایران اشاره میکند، این محدودیت علاوه بر هزینههای درمان در ایران و کمبود برخی داروها به رویکرد سیاستگذاران هم برمیگردد، رویکردهایی که انگار نمیتوانند زمینههای بهبود سلامت روان جامعه را تامین کنند. این روانپزشک معتقد است بخشی زیادی از اقدامات درمانی و پیشگیرانه که میتواند سببساز بهزیستی یا درمان بیماریهای روحی شود در سمت سیاستگذاریهای کلان قرار دارد.
